ضدعفونی کردن هوا به چه منظوری انجام می شود؟

ضدعفونی هوا فرآیند حذف یا خنثی کردن پاتوژن‌های موجود در هوا، آلرژن‌ها و آلاینده‌ها برای ایجاد یک فضای داخلی سالم‌تر است. با افزایش آگاهی در مورد بیماری های منتقله از هوا، مانند COVID-19 و آنفولانزا، ضد عفونی هوا به بخش مهمی از حفظ سلامت عمومی، به ویژه در بیمارستان ها، ادارات، مدارس و منازل تبدیل شده است. فناوری‌های مختلفی از جمله اشعه ماوراء بنفش (UV)، فیلتراسیون HEPA و ضدعفونی‌کننده‌های شیمیایی معمولاً برای بهبود کیفیت هوا و کاهش انتشار میکروارگانیسم‌های مضر استفاده می‌شوند.

مواد و روش های مختلف برای ضدعفونی کننده هوا

یکی از موثرترین روش ها برای ضدعفونی هوا استفاده از نور UV-C است. طبق تحقیقات، نور یو وی، با آسیب رساندن به مواد ژنتیکی، باکتری ها و ویروس ها را از بین می برد. دستگاه های تصفیه هوا UV-C اغلب در سیستم های HVAC نصب می شوند. گاها به عنوان واحدهای مستقل در مناطق پرخطر استفاده می شوند. علاوه بر این، فیلترهای HEPA می توانند ذرات کوچکی به اندازه 0.3 میکرون را به دام بیاندازند. سپس گرد و غبار، گرده، هاگ های کپک و حتی برخی از باکتری ها و ویروس ها را جذب کنند. ترکیب فیلتر HEPA با فیلترهای کربن فعال با حذف ترکیبات آلی فرار (VOCs) و بوهای نامطبوع، تصفیه هوا را بیشتر می کند.

دستگاه های تصفیه کننده هوا:
این دستگاه ها مجهز به فیلترهای الیافی هستند که ویژگی شبکه مشبک متراکم و ضخامت لازم را دارند. با توجه به مانع فیزیکی و اثر چسبندگی، این فیلترها راندمان جذب خوبی برای ذرات معلق نشان می‌دهند و استاندارد هوای ذرات با راندمان بالا را برآورده می‌کنند. اما آن ها معایبی از جمله مقاومت بالا در برابر هوا و توانایی مهار محدود در برابر میکروارگانیسم های مضر دارند. به جای پاک کردن کامل آنها، فقط قادر به حفظ جزئی پاتوژن ها بر روی سطح فیلتر هستند. در نهایت با انباشته شدن آلاینده های آلی به عنوان مواد مغذی، فیلترها به بستر آسانی برای رشد میکروارگانیسم های بیماری زایی تبدیل می شوند که باعث آلودگی دوم هوا می شود.

روش فوتوکاتالیز ناهمگن :
این روش به عنوان یک رویکرد کارآمد و مقرون به صرفه برای از بین بردن آلودگی بیولوژیکی است. گونه های اکسیژن فعال تولید شده (ROS)، مانند رادیکال هیدروکسیل، سوپراکسید، اکسیژن منفرد، و پراکسید هیدروژن، می توانند به عنوان اکسیدان قوی برای از بین بردن میکروارگانیسم های مضر عمل کنند. با این حال، راندمان ضدعفونی کنندگی محیط در آنها بسیار رضایت بخش نیست. به خصوص زمانی که تحت سرعت جریان هوا بالا همراه با سایر آلاینده ها مانند ذرات معلق باشند.

بخور ضدعفونی کننده هوا:
از موادی مانند ازن (O3) و پراکسید هیدروژن (H2O2) بخار در کلینیک ها استفاده می شود. علاوه بر این، سه ماده بخور برای ضدعفونی اتاق در واحدهای مراقبت ویژه (ICU) عبارتند از: گاز فرمالدئید، بخار پراکسید هیدروژن و گاز دی اکسید کلر (ClO2). معایب این مواد، شامل اثر سرطان زایی استنشاق فرمالین است.

کلام آخر:

رایج ترین راه برای کاهش خطر عفونت های هوا در داخل خانه، رقیق کردن و حذف ذرات عفونی در هوای اتاق از طریق ضدعفونی کننده هوا است. اتاق های بسیار بزرگ با رقیق شدن حجم زیاد هوا، بدون توجه به تهویه مشابه با بیرون، خطر عفونت هوا را در فضای داخل کاهش می دهند. در نهایت، تصفیه کننده هوا به شکل طبیعی یا مکانیکی، معمولا برای رقیق کردن و حذف آلاینده های هوا استفاده می شود.